01-02-2011 - echo. Een man liep tussen de bergen in het bos met zijn zoontje de hond uit te laten. Plotseling valt het jongentje over een steen, hij roept heel hard: 'AAAAAAH'. Verrast hoort hij een stem uit de bergen die 'AAAAAAH' roept. Vol nieuwsgierigheid vraagt hij aan de stem, 'Wie ben jij?'. Waarop de stem antwoord 'Wie ben jij?' De Jongen wordt kwaad en schreeuwt, 'Je bent een lafaard!!' De stem antwoord; 'Je bent een lafaard!' De jongen kijkt vragend naar zijn vader; 'Papa, wat is hier aan de hand?'
De man zegt: 'Zoon, let op!' en hij roept vervolgens, 'Ik bewonder jou!' Waarop de stem antwoord; 'Ik bewonder jou!' De jongen kijkt verbaast. Zijn vader roept naar de stem 'Jij bent prachtig!' Waarop de stem antwoord; 'Jij bent prachtig!'
De vader van het jongentje begint het uit te leggen. 'Zoon, dit noemen ze een echo, maar in feite is het leven.' Het leven geeft je altijd terug wat je erin stopt. Het is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde. Als je meer begrip en respect wenst, geef dan meer begrip en respect.
In jouw schoen zat een briefje met de vraag: "Lieve Sint, wilt u de wereld verbeteren vandaag?" Dat is de enige wens die jij kunt bedenken, en je hoopt dat de Sint het je kan schenken.
Morgen is je schoentje helemaal leeg, en je wist haast zeker dat je het niet van de Sint kreeg. Na 50 jaar weet je dat je het slechts kunt hopen, want vrede, geluk en liefde kan zelfs de Sint niet kopen.
Je opent de krant en leest over moord en haat, je vraagt je af waar het met de wereld heen gaat. Een mening mag je hebben, maar niet hardop, want dat kost je gegarandeerd je kop.
Een 8 jarig scholiertje, vechtend voor zijn leven, vermoord, je zou de dader de kogel geven. Brandstichting, rellen, oorlog en nog meer, wat lees je in de krant de volgende keer?
Weer zul je je schoen zetten met de vraag: "Lieve Sint, wilt u de wereld verbeteren vandaag?" Hem wil je vragen, heb respect en liefde voor de medemens, want vrede, geluk en liefde is iedereen zijn wens.
Een heel slimme wetenschapper zit aan zijn bureau te werken aan één van zijn projecten om de wereld te verbeteren. Plots komt zijn dochtertje van 5 jaar binnen.. "papa, papa ik wil met jou spelen" zegt ze. De man antwoord dat hij geen tijd heeft en dat ze hem verder met rust moet laten; "want ik moet de wereld beter maken." na wat zeuren lijkt het dochtertje het op te geven, maar dan verandert ze van tactiek. "laat mij jou helpen de wereld beter te maken, dan ben jij eerder klaar en kunnen we spelen" zegt ze. De man kijkt haar verbaasd aan en probeert een oplossing te verzinnen. Hij scheurt uit een tijdschrift een wereldkaart, scheurt die aan stukken en geeft 'm aan z'n dochtertje. "hier breng jij deze maar weer op orde" zegt hij. Hij hoopt door dit idee de rest van de dag van zijn dochtertje af te zijn, want het dochtertje is nog klein en kent het beeld van de wereldkaart nog niet. Maar al na een kwartier komt ze helemaal gelukkig met de wereldkaart netjes aaneengeplakt terug. "klaar!" roept ze volmondig. "Hoe heb je dat in hemelsnaam gedaan?" vraagt haar vader. "Heel simpel" zegt het meisje, "op de achterkant stond een foto van de mens. De wereld kreeg ik niet in orde, ik heb eerst de mens in orde gemaakt. Daarna draaide ik het blad om en zag dat de wereld ook in orde was!"
Een man vindt een cocon van een vlinder en neemt deze mee naar zijn huis. Na een paar dagen verschijnt er een kleine opening in de cocon. De man kijkt een paar uur toe hoe de vlinder worstelt om zich door de kleine opening naar buiten te werken. Het lijkt erop dat het proces niet langer meer vooruit gaat. Het ziet er naar uit dat de vlinder zover gekomen is als hij kan en niet meer verder komt. Dus besluit de man de vlinder te helpen. Hij neemt een schaar en knipt de rest van de cocon open. De vlinder kan zich nu vrij eenvoudig losmaken.
Maar de vlinder heeft een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De man verwacht dat de vlinder elk moment zijn vleugels zal uitslaan en het lichaam daarmee ondersteunt. Maar dat gebeurt niet. De vlinder besteedt de rest van zijn leven aan rondkruipen met een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De vlinder is nooit in staat te vliegen.
Wat de man niet begreep was dat de krappe cocon en de worsteling die nodig was om door de opening te kruipen, de manier was om de lichaamsvloeistof van de vlinder in de vleugels te pompen zodat de vlinder klaar zou zijn om te vliegen als het de vrijheid had bereikt uit de cocon. Soms zijn worstelingen exact wat we nodig hebben in het leven. Als we onszelf toe zouden staan zonder obstakels door het leven te gaan, zouden we invalide zijn. We zouden nooit zo sterk worden als wat we kunnen zijn.
08-10-2010 - schoenen getooid in goud en glitter Cocktail en avondjurken hoogwaardige couture van vooraanstaande bekende merken.
Deftige heren, in slipjas of gegoten strak pak hagelwit hemd onderstreept met een vlinderdas.
Menigeen op gelift of glad gestreken,een stralende geoefende glimlach in strakke pas.
Zich alleen achter..... gesloten deuren, durven tonen wie ze werkelijk zijn.
Hun schoenen bij thuiskomst aan de kant gooien. Die knellende dingen, doen bij ieder mens immers verschrikkelijk pijn!
Iedereen kan hier over mee praten, pijn aan je voeten door je schoenen. Je denkt ze zijn zo mooi, ze staan zo leuk bij dat of rokje óf bij die leuke broek. De schoenen die alleen maar voor de mooiigheid zijn, komen er bij mij niet meer in!
08-10-2010 - Sous Marine Er was eens een landje, diep heel diep in de zee. Het landje heette Sous Marine. In dat landje woonden veel dieren; Sebastiaan de krab, Knorretje het varkentje met de astronauten helm, AfroCasper het spookje, Botje de vis, Le Roy de grote oranje goudvis met bob de bouwer gereedschap ookwel Koning van Sous Marine en allemaal Bobjes.
Ze leefden daar heel mooi. Er was een grote groene vlakte met zeewier, mooie schelpen als banken in het park en koraal als huisjes van alle bobben. Le roy woonde in het allermooiste koraalrif, het was felgekleurd en het zwierde heen en weer mee met de stroming. AfroCasper is de poortwachter, iedereen die naar binnen wilde moest eerst langs AfroCasper zien te komen. AfroCasper was groot en sterk. Ze had prachtige krullen die gebruikte ze om anderen weg te houden bij Le Roy. Knorretje was de juffrouw van het schooltje in Sous Marine. Ze was zo goed dat ze in één keer de hele school kon onderwijzen, maar dat kwam ook wel doordat alle bobben heel leerzaam waren. Knorretje had een eigen huisje, een koepel. In deze koepel was geen water, alleen maar lucht. Knorretje heeft geen kieuwen maar longen daardoor kan ze niet zonder lucht. Iedereen die bij haar op visite wilde moest een astronauten helm op met water erin. Sebastiaan is de PA van Le Roy. Sebastiaan regelde alles voor Le Roy, ze was zijn linker en misschien wel rechterhand.Botje was de koninklijke inspectrice. Ze ging alle woningen en bedrijven langs in Sous Marine om ze goed te keuren, ze heeft nog nooit iets afgekeurd. En dan had je nog alle Bobjes. De Bobben zijn alle inwoners van Sous Marine. Het zijn allemaal goudvisjes, evenals Le Roy maar dan anders. Le Roy was groot en machtig én had gereedschap en een helm.
Alle inwoners van Sous Marine waren heel gelukkig, er waren nooit problemen. Ze leven daar lang en heel gelukkig.